Showing posts with label Хайку. Show all posts
Showing posts with label Хайку. Show all posts

Monday, November 12, 2007

Такабоку Ишикава - Намрын тэнгэр уйтай хоосон



Намрын тэнгэр уйтай хоосон
Ядахнаа хэрээ ч нисэхгүй


Кобаяши Исса - Өвлийн хайку



За тэр, миний өмнөөс
Шинэ оны анхны усанд
Хэрээ шумбаж байна.


Като Коко - Өвлийн хайку



Юутай гүн бэ?
Цэв цэнхэр тэнгэрт
Нүцгэн модод живжээ


Като Сюсон - Өвлийн хайку



Өвлийн цагаан сарнай
Хэвтрийн хүний нүдийг
Яасан их гялбуулнав!


Накамура Кусатао - Өвлийн хайку



Шарилын чулууг
Өвлийн талд би
Замын тэмдэг гэж харлаа


Накамура Кусатао - Өвлийн хайку



Өвлийн тэнгис!
Тэргүүлэгч цэцгийн тасарсан дэлбэс мэт
Цахлайнууд хөвнө


Иида Дакоцу - Тоншуулын чимээ ...



Тоншуулын чимээ -
Ууланд суусан алсын үүл рүү
Цуурай нь долгилно


Ошима Рёта - Гэрийн эзэн ...



Гэрийн эзэн,
Гийчин хоёрын дунд
Цагаан цоморлиг нам гүм -


Ёса Бусон - Зуны хайку



Сэрүүсчихлээ!
Хонхны дуу
Холын холд замхарна ...


Мизухара Сюос - Модон хүүхэлдэй ...



Модон хүүхэлдэй -
Хэдэн зууныг нэвт
Амарлингуй нүдээр ширтэнэ


Ёса Бусон - Гар дээр суусан эрвээхэй ...



Гар дээр суусан эрвээхэй
Хичнээн тунгалаг билээ,
Хэн нэгний сэтгэл шиг!


Ёса Бусон - Бургаас булгарчээ ...



Бургаас булгарчээ,
Горхи ширгэжээ,
Нүцгэн чулууд ...


Масаока Шики - Хаврын налгар өдөр ...



Хаврын налгар өдөр

Хатаахаар дэлгэж тохсон
Улаан торгоны үнэрийг ээ!


Масаока Шики - Дуусч байгаа намрын



Дуусч байгаа намрын

Гунигт автсан надад бол
Бурхад ч, Будда ч эс орших ...


Шико - Чамд би юутай атаархана вэ ...



Чамд би юутай атаархана вэ!
Гоо сайхны оргилд хүрээд
Унах юм, чи, навч минь!


Кобаяши Исса - Гунигт орчлон ...



Гунигт орчлон!
Интоор цэцэглэж байхад ч ...
Бүр ийм үед ч гэлээ ...


Кобаяши Исса - Интоорын цэцэгс



Интоорын цэцэгс
Тэнгэрээс унасан мэт,
Тийм сайхан!


Кобаяши Исса - Амьдрал гэдэг шүүдэр ...



Амьдрал гэдэг шүүдэр.
Шүүдрийн дусалхан байг,
Гэлээ ч гэсэн дээ ...


Тиё - Цаасан цонхыг ...



Цаасан цонхыг

Цоолох хүнгүй боллоо.
Гэтэл гэрт хичнээн хүйтэн!

Япон орны хойд нутгийн өвөл их хүйтэн. Хятад маягийн цаасан цонх л хүйтэн жаврыг халхална. Тие ядуу хүний эхнэр байсан ба томоогүй хүү нь цонхыг хуруугаараа цоолж төвөг удна. Тэр жаахан амьтныг эрлэг аваад явчихсан тул хэн ч цонх цоолж хүйтэн жавар гэрт оруулахгүй. Салхигүй дулаан байшинд гэвч ямар ч жаргал алга. ХИЧНЭЭН ХҮЙТЭН! Унших бүрт уйлмаар ...


Мацуо Башё - Дэндүү хурц нар ...



Дэндүү хурц нар
Хайр гамгүй шарна,
Намрын салхи