Ээж минь найз минь болж...

Энэ амьдралынхаа

Эрээн барааныг бодоод

Эхнэрээ дахин дахин хайрлана

Л.Ганзулын Гоо сайхан

Болор цом 30 наадам саяхан болж өнгөрсөн. Энэ наадамд олон яруу найрагч олон сайхан шүлэг уншсан бөгөөд та бүхэндээ "Гоо сайхан" хэмээх нэгэн сайхан шүлгийг хүргэж байна.

Эрвээхэйн зүүд /шүлгийн түүвэр/ Г.Лхагвадулам

Ганбатын Лхагвадулам "Эрвээхэйн зүүд" нэртэй шүлгийн түүвэрээ 2008 онд хэвлүүлэн гаргажээ.

Борооны зүрх /шүлгийн түүвэр/ Г.Лхагвадулам

Ганбатын Лхагвадулам "Борооны зүрх" нэртэй шүлгийн түүврээ 2006 онд хэвлүүлэн гаргажээ.

Философийн шүлгүүд /шүлгийн түүвэр/ Г.Аюурзана

 Зохиолч яруу найрагч Г.Аюурзана "Залуу насны шүлгүүд", "Философийн шүлгүүд", "Цэцэгсийн амьсгал" хэмээх гурван бүлэг, нийтдээ 120-ийд шүлгээ эмхтгэж "Философийн шүлгүүд" хэмээх нэрээр 2001 онд хэвлүүлжээ. 

Б.Энхтуяа "ТАЙТГАРАХУЙ"

Мөнхийн дурлалыг би хүлээхгүй
Мөргөл залбирал би мэдэхгүй
Залбирал сураад ч хүслэн биелэхгүй
Замаасаа гарч чи наашаа ирэхгүй

Үггүй гомдол

НУЛИМС

Нулимс- үггүй гомдол

Надад бичээгүй захиа

Нулимс-өгүүлээгүй үг

Чихэнд хэлээгүй цээжний зангилаа

Хацар дээгүүр урсах чимээгүй гол

Халгиж цалгисан сэтгэлийн үер

Зуун шөнө хурсан бодол

Зураглан буух амьдралын хүсэл

Шүлэг бичихгүй байхын аргагүй...

Шүлэг бичихгүй байхын аргагүй сайхан нутаг, бөглүү хязгаар

Шүлэг бичихгүй байхын аргагүй зовлонт амьдрал, гажаагүй амьдрал

Non plus ultra /шүлгийн түүвэр/ Г.Аюурзана

Гарыг минь хүйтэн гээ юү?

Зүрх минь хав халуун,

Хөрөхөөс нь өмнө урж идмээр халуун шүү.

Хуруу минь чичирч байна уу?

Хуйлран түрхрэх далай

Төвдөө нам гүм биш үү?

Зун гээсэн чөдөр /шүлгийн түүвэр/ Х.Нямхишиг

Яруу найраг гэж чухам яг юуг хэлдгийг би сайн мэдэхгүй.

Мэдэхгүй хэрнээ яруу найраг бичихсэн гэж хичээдэг.

Хичээхдээ бичье гэж бичдэггүй, бичихгүй байж чаддаггүй юм аа.

Шүлгийг би хэн нэгэн хүнд, аль нэгэн уул овоо, гол усанд,

 ямар нэгэн цаг  үе,  үйл явдалд, ялангуяа алга ташилтанд зориулж

тэдгээрийн эрхшээл, таашаалд нийцүүлэх гэж бичдэггүй.

Гагцхүү өөртөө л бичдэг. Гэсэн ч хэнд ч, юунд ч эс зориулсан шүлгүүд маань

мөн чанартаа бүхий л орон зай хийгээд цаг хугацаанд зориулагддаг.

Х.Нямхишиг

Шувууны нүд шиг нар /чөлөөт шүлгүүд/ Г.Сүхзориг

***

Гэртээ харих цэцэрлэгт гудамжны

Далавчит түмэн шавьж бүчин нисэлдэх гэрэл

Ялаа шумуулаа залхуутайяа үргээн зогсоо үнээ мэт хүлцэнгүй.

Үнээ мэт хүлцэнгүй шөнийн гэрэл дор

Хөгшид хааяахан бодлогоширч суух модон сандал

Зүүрмэглэнгүй.

Цөн /шүлгийн түүвэр/ Я.Баяр

***

Давид лугаа эрх сүр төгс

Аху биеэ

Далий хэлбэрт хэсэг барин

Сайтар ажваас

Тоос татсан хуучин толийг

Эс хэрэгсэж

Торгон арьсааэ наранд үзүүлэн

Алхмаар болов.

А.Урагтогос: Хав халуун миний царгиа

Татагдалт, таалагдалт бас таалагдалт

Танилт, урвалт энэ бол урвалт

Ядаж миний нүд рүү эгцлэн харвал чи

Ялаа тэнд суугаад бурханд залбирахыг мэднэ

Б.Эрдэнэсолонго: Зун шиг

Чи яг зун шиг

Үс чинь ой шиг

Нүд чинь шөнө шиг

Чи яг зун шиг…

П.Батхуяг: Би

Ямар ч зайгүй, зууралдаж ургасан өвс шиг

Ялдам үнэрээ гээсэн миний хотын

Ялдам үнэр нь -БИ

Яруу найраг нь-БИ

Гишгэвч буцаж өндийх

Гэрэл гэгээ нь-БИ 

Гэм нүгэл нь-БИ

Инээмсэглэл хайр нь-БИ 

Эмгэнэл гуниг нь-БИ 

Эр зориг нь-БИ

Итгэл найдвар нь -БИ

Ирээдүй нь -БИ

Ууулнаасаа буусан ч гутлаа арчиж сураагүй

Улаанбаатар нь ердөө-БИ

Б.Баясгалан: ***

Дээш авирч тоглоё гэхэд нь би зөвшөөрсөн

Дээврийн шат эгц өөдөө,

Их л гэнэн байж дээ, тэртээ өндөрийн одод руу

Инээлдсээр хүрчихнэ л гэж бодож байв даа.

А.Урантогос: Өдөр бүхний элегия

Унаад дуусахаар нь гуниглахгүйн тулд

Өдөр бүхэн үсээ тайрдаг

Урсаад өнгөрөхөд нь харамсахгүйн тулд

Ийм амьдралд хөлөө дүрдэг

Доошоо харахад тэнгэрийн хаяа мэт цэлгэр

Доромжлол мэт хайр намайг өлгийдөн тэвэрдэг

Яруу найраг шиг нулимс хацар дээр бөмбөрөхөд

Яг л над шиг чамайгаа ингэж байсныг санадаг

Чичрэх, мөр чинь чичрэх тэр л эгшинд

Зүрх чинь жигүүртэй байсныг баяртайяа дурсдаг

Харгислал мэт хүйтэн, ийм хүйтэнд дасах

Ийм хүйтэнд дасгасан өдөр бүхний элегия

Унаад дуусахаар нь гуниглахгүйн тулд

Өдөр бүхэн үсээ тайрдаг ч

Урсаад л өнгөрөх

Яруу найраг шиг нулимс

Улам цаана нь харуусан өвдөх

Өдөр бүхний элегия...

Я.Баяр: Дууч шувуухай зүрхнээс нисэн одлоо

Дур зоргоороо гоо үзэсгэлэнг зурах

Дууч шувуухай зүрхнээс нисэн одлоо

Аяс хэмнэлд нь автан мансуурсан

Анхны бөгөөд эцсийн шувуу байлаа, тэр

Хуулсан юм шиг хуучин өдрүүдийг амилуулсан

Хуудас ганц шүлэг юмсан даа

Хуудас хуудас гэвч гүйцэд уншиж амжсангүй

Хуучин хуучин гэвч хувьсан орчихуйн хорвоо юм даа

Б.Баясгалан: Яруу найраг... Энэ бол

Яруу найраг... Энэ бол

Урсаж л явсан гол горхи гэнэтхэн буруулж 
Улаан гол руу минь цутган орж ирэхийн
Улаан цусыг минь түрж судас бүрээр минь
Дулаан илчийг минь хөөж, салаалж эргэхийн
Тунгалаг шил шиг болох яг тэр мөчид минь
Тунчиг нууцийг минь бүхэнд гэрэлтүүлж харуулахын
Нэр.

Б.Баясгалан: Б.О-д зориулсан шүлэг

Салхинд дэрвэх гоё улаан өнгө
Гэрэл болно.
Санаанд дэлбэх гоё дулаан хүн
Гэгээрнэ.